เลิกกังวลว่าจะเขียนอะไรแล้ว...รู้สึกแปลก ๆที่ได้ขุดลึกลงไปในใจตัวเอง...หรือว่าเจ้า Tag นี่จะเป็นเครื่องมือที่จะเฉลยสิ่งนี้...งั้นต้องขอบคุณครูพรรณนาที่ส่งมาให้สินะ...ขอบคุณมากครับครู...(รวมทั้งคนที่เดินทางล่วงหน้ามาก่อนด้วย)

ขอบคุณทุกท่านที่แวะมาอ่านบางส่วน...ขอบคุณอย่างสูงสำหรับท่านที่อ่านจนจบ...และขอขอบพระคุณเป็นอย่างยิ่งท่านที่อ่านและตอบกลับมา

tag เอ๋ย...เจ้าจงไปทำหน้าที่ของเจ้าต่อผู้คนอื่น ๆ ต่อไปเถิด ขอบใจเจ้าด้วยนะ...จดหมายลูกโซ่อิเลคโทรนิค

                อ๋อ..เกือบลืม

>ผู้โชคดีหมายเลข 5 ...ที่ได้รับคัดเลือก...ได้แก่....ครูวุฒิ ครับพี่น้อง...อยากรู้จังกินอะไรถึงขยันขนาดนี้...<