อ.คะ การทำงานกับกระทรวงมหาดไทยและภาคธุรกิจเพื่อกำไรเป็นของยากค่ะ เป้าหมายของชีวิตในแต่ละมุมต่างกันมาก อำนาจนิยมและกำไรนิยมนั้นอดทนต่อการขาดอำนาจหรือการขาดกำไรไม่ค่อยได้ค่ะ

สิ่งที่ดีที่สุดในงานที่เชียงใหม่ ก็คือ เราสามารถปลูกต้นไม้แห่งความรู้และความรักในเด็กในร้านเกมได้สำเร็จระดับหนึ่ง แต่ต้นไม้นี้อาจเหี่ยวเฉาลงบ้างในบางวันที่ขาดน้ำ (กำไร) หรือโดนแดดเผา (ส่วย)

เราหวังว่า คนทำสวนของเรา ก็คือ "ดร.สุชาดา คณบดีคณะนิติศาสตร์ พายัพ" ซึ่งมีสมญานามว่า "ผู้หญิงเสริมใยเหล็ก" คงทำให้ธุรกิจเพื่อสังคมเข้ามาแทนที่ธุรกิจเพื่อกำไรอย่างไร้ใจ

แต่เรื่องส่วย หรือความเฉยชาของภาคราชการ หนูก็คิดไม่ออกว่า จะทำอะไรได้มากไปสอนกฎหมายให้ผู้ประกอบการเพื่อป้องกันตัว

แต่ที่หนูคิดว่า ทีม อ.โก๋น่าจะได้องค์ความรู้ที่จะผลักดันการเกิดขึ้นของคณะกรรมการชุมชนเพื่อสื่อปลอดภัยในร้านเกมที่หาดใหญ่ การลองผิดลองถูกที่ทำมาตลอดปีที่ผ่านมา น่าจะสอนคนทำงานวิจัยเพื่อการพัฒนากลุ่มนี้นะคะ อันนี้ เป็นกำไรทางวิชาการ