สวัสดีค่ะ แวะมาเยี่ยมค่ะ มาเขียนไปแล้วรอบนึง แต่เน็ตรวน นึกว่าบล็อกนี้มีอาถรรพ์ อิๆ เห็นเถียงนาก็ยิ่งคิดฮอดบ้านค่ะ คิดถึงบรรยากาศที่สุดคลาสิคนั้น
- เก็บเห็ดในทุ่งนาสองข้างทางตอนกลับมาจากโรงเรียน
- อู่ผ้าที่แม่กางให้นอนใต้ต้นขี้เหล็ก มีหนอนขี้เหล็กเอาไว้เล่นเป็นเพื่อนด้วย
- ไปนากับไม่ แม่ให้นั่งในกะต่า(ตระกร้า)แล้วแม่ก็หาบเดินไปนา
- เก็บดอกกะเจียวมาลวกกินกับป่นปลา
- ฯ
- ภูมิใจจังที่ได้เกิดท่ามกลางธรรมชาติค่ะ