ใช้คำสื่อได้ถึงความรู้สึก และความหมายที่ตั้งใจมากเลยค่ะ โรคหลงตน เกิดขึ้นได้ทั้งจากตนเอง และผู้อื่นสรรเสริฐ ต้องเตือนตนอยู่เสมอ ทุกคนมีสิ่งดีและไม่ดีอยู่ในตัวตนของตน ถ้าทุกคนใช้ในด้านที่ดี สังคมคงจะดี

ขอบคุณสำหรับประสบการณ์ที่ถ่ายทอดออกมาจากเรื่องเล่าของอาจารย์ค่ะ ทำให้ได้แง่คิดหลายอย่าง

ป.ล. ลงท้ายว่าเขียนตอนอยู่บนเครื่องบินทำให้ได้อารมณ์มาขึ้นเลยค่ะ หลังจากอ่านมาจนจบ จินตนาการได้ถึงน้ำเสียง ที่แฝงไปด้วยพลังของอาจารย์ จากตัวอักษรที่เรียบเรียงไว้ในบันทึกนี้ค่ะ (ยังไม่เคยได้ยินเสียงอาจารย์จริงๆ)