สวัสดีค่ะพี่แผ่นดิน..

  • ต้องใช้เวลาและสมาธิอย่างมากค่ะในการอ่านบันทึกนี้ เพราะว่ามิมเองอยากอ่านโดยละเอียดเพื่อศึกษาถึงแนวคิดของพี่แผ่นดิน เป็นการเรียนรู้อีกอย่างหนึ่งค่ะ
  • บนเวทีการประกวดสมัยนี้ ต้องยอมรับค่ะว่า การดูจากรูปร่างหน้าตานั้นก็ยังเป็นส่วนสำคัญอยู่มากค่ะ เพราะคนที่หน้าตาดี บุคลิกดีย่อมจะได้เปรียบในหลายๆด้าน
  • แต่เรื่องความสามารถ ถ้าจะวัดในเวลาที่อยู่บนเวที แค่ไม่กี่นาทีนั้น ก็ดูเหมือนว่าจะวัดอะไรไม่ได้เลย ใช่ไหมคะ
  • อย่างพี่แผ่นดินบอกว่ากระบวนการคัดเลือกดาวและเดือนน่าจะมีกระบวนการเฝ้าติดตามดูความเป็นไปของผู้เข้าประกวดมากกว่านี้ ถ้าเป็นไปได้ ก็จะเป็นรูปแบบใหม่เลยทีเดียวค่ะ
  • และบทสรุปนี้ชอบค่ะ

มุมมองที่แตกต่างระหว่างผม  หรือผู้ใหญ่ในมหาวิทยาลัยที่แตกต่างไปจากมุมมองของเด็กนั้นก็สามารถสร้างสรรค์ด้วยการบูรณาการร่วมกันได้  ไม่มีใครยึดยึดแน่นหนาจนปรับแต่งไม่ได้   หากแต่คำนึงถึงจุดหมายร่วมกันอย่างให้เกียรติ  และมีพื้นที่ว่างที่จะอยู่ร่วมกันได้อย่างไม่อึดอัด  จนพาลไม่ทำอะไรต่อมิอะไรอย่างที่เห็นมาแล้วนักต่อนัก

ขอบคุณพี่แผ่นดินมากค่ะ ...เป็นกำลังใจให้กันและกันต่อไปค่ะรักษาสุขภาพด้วยนะคะ