ขอบคุณอาจารย์ที่สรุปเรื่องนี้ให้อ่าน

กำลังหลงทางบางเรื่องราว ไม่อยากหันหน้าเข้าหากัน ไม่อยากแก้ไขปัญหา ขี้เกียจฟังแล้วหาเรื่องมาแก้ตัว แก้ใจ ปรับใจ ทั้งที่รู้ว่า ผิด แย่มาก (บัวปริ่มน้ำ บางครั้งก็จมสำลัก)

แต่เมื่อไรเกิดความแปรปรวนข้างในจะแวะมาบล็อกนี้ และใช้สมาธิอ่านข้อเขียนด้วยเสียงดัง (แต่เบาๆ) จะจำและซึมซาบได้มากกว่าอ่านในใจเพราะแค่ไล่สายตาตามตัวอักษร สมาธิยังไม่ยอมจ่อในข้อเขียนดีๆของอาจารย์ค่ะ ขอบคุณมากจริงๆ