สวัสดีครับคุณ poo

    ขอบคุณมากๆ นะครัีบ ร่วมด้วยช่วยกันครัีบ ทำเท่าที่ทำได้ครับ ไม่เกินกำลัง พอเพียงเท่าที่พอมีพอช่วยครัีบ

    ผมไม่เคยไปหรอกอีสาน แต่ผมก็ยินดีช่วย เพราะโอกาสสำหรัีบการศึกษานั้น มีค่าต่อการพัฒนาสังคมมากๆ การได้รับโอกาสและให้โอกาสผู้อื่นต่อ เป็นสิ่งที่พึงกระทำครับ

    สำหรัีบเรื่องไปช่วยทางใต้ ผมยังหา นร. เองไม่ได้ครัีบ และกระบวนการต่างๆ ยังไม่เชื่อมโยงพอครัีบ เราทำในส่วนที่เชื่อมโยงได้ก่อนครับ บางครั้งการช่วยเหลือ จะรอให้พร้อมคงยากครัีบ สำหรับผม ผมคิดว่าพร้อมแค่ไหน ก็แค่นั้นครัีบ จะรอให้รวยแล้วค่อยช่วยคงไม่มีสิทธิ์ เพราะผมไม่อยากรวย ผมคิดของผมเอาอย่างนี้ครับ ง่ายๆดีครับ

    ส่วนการให้คืนกลับกับรากของเราก็เตรียมการอยู่ครับ ให้มันไปได้ก่อนครับ จึงค่อยเล่าค่อยว่ากันครับ

    เรื่องลูกตอ ลูกเนียง และอื่นๆ คิดถึงเสมอครัีบ แต่ไม่ได้ลงแดง เห็นสิ่งเหล่านี้ ก็หักห้ามใจไ้ด้ ผมว่าเป็นแบบนี้ก็ดีครับ เป็นการฝึกกาย ฝึกใจ ฝึกธรรมอย่างหนึ่ง เราไม่ได้จะต้องแสวงหา และก็ไ่ม่ได้จะรอให้อดตายครัีบ สู้ต่อไปครัีบ

ทำต่อไปครัีบ คนละมือสองมือ  ขอบคุณมากครับ