เมื่อความเป็นครูหมดไป เป็นได้แค่อาจารย์ ไร้จริยธรรมคุณธรรม สถานบันการศึกษาบางแห่งก็เช่นกัน แม้ว่าจะมีพิธีรับปริญญาที่ดูหรูหร่า ดูดี แต่นักศึกษาที่ออกมานั้น ไม่มีคุณภาพไม่มีสำนึกต่อสังคม ลองคิดดูถ้าทุกคนเห็นแต่เรื่อง เงินเป็นใหญ่ สังคมจะเป็นอย่างไร มีแต่การชิงดี ชิงเด่น ต้องการแต่กอบโกย เมื่อแม่พิมพ์และสถานบันการศึกษาของประเทศชาติเป็นกันอย่างนี้ แล้วอนาคตประเทศไทยจะอยู่ที่ไหน ผู้ที่อยู่ในวงการศึกษาต้องคิดให้มาก สถานศึกษาบางแห่งอาจารย์มีพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม นักศึกษาต้องการเข้ามาเพื่อเรียนรู้ ไม่ได้ต้องการที่จะมาดูว่า ใครเก่งที่สุดในวงการวิชาการ

เพราะสุดท้ายคุณเก่งอย่างไรก็ต้องมีวันตาย กลับกันครูต้องเป็นผู้ให้การศึกษา ให้โอกาส ให้นักศึกษานำความรู้ไปประยุกต์ พัฒนาตนเอง ต่อยอดความรู้ต่อจากครู ไม่ใช่สอนอะไรแบบอมความรู้ กัก ๆ ปิด ๆ บัง ๆไว้อยู่กับตัว เพื่อหาประโยชน์เข้าตัวเอง

ผมไม่เห็นด้วยกับสถานบันการศึกษาที่คิดแต่ จะดูดเงินเข้ากระเป๋า

เวลานักศึกษามีปัญหาร้องเรียนใครได้บ้าง ร้องเรียนในสถาบันการศึกษาก็เท่านั้น เรื่องก็เงียบหาย ร้องเรียนส่วนกลางที่ตรวจสอบ ก็เงียบหาย เพราะคนในวงการศึกษาต่างมีสายสัมพันธ์ซึ่งกันและกัน อย่างนี้ นักศึกษาก็เป็นลูกไก่ในกำมือ ยิ่งเป็นนักศึกษาที่ไม่รู้จักใครก็คงต้องยอมๆ ไป

ตกลงแล้วปรัชญาการศึกษาของประเทศไทยคืออะไร มีใครช่วยตอบได้บ้าง