การบริหารการจัดการศึกษาของไทยนั้นไม่มีเอกภาพในด้านการนำมาปฏิบัติโดยเฉพาะด้านโครงสร้างด้านการบริหาร การจัดระบบ นั้นมีความไม่ชัดเจนซ้ำซ้อนล่าช้า ตำแหน่งหน้าที่มีมากเกินความจำเป็น บางหน่วยงานมีไว้เป็นไม้ประดับมิได้มีบทบาทหรือการปฏิบัติงานที่เด่นชัด การจัดโครงสร้างด้านหลักสูตรก็เน้นเอาหลักสูตรตามแนวคิดทฤษฎีชาวตะวันตกมาโดยนำมาทั้งดุ้นไม่มีการปรับเปลี่ยนให้เหมาะสมกับสภาพและพื้นฐานของสังคมไทย หลักสูตรที่นำมาก็ดูดีเลิศหรูทันสมัยปรับใหม่ตลอดเวลา ขยายโอกาสทางการศึกษาเพิ่มมากขึ้นเน้นทุกวิถีทางก็มองดูเป็นผลพ่วงตามมาที่ดีหรอก เพิ่มงบประมาณ เพิ่มเทคโนโลยีเพิ่มสื่อ เด็กก็ต้องเรียนวิชาการเพิ่มขึ้น แต่เหตุไฉน การศึกษาไทยคุณภาพกลับย่ำแย่กว่าที่เป็นอยู่เดิม

นักวิชาการหลายๆท่านก็พยายามปรับเปลี่ยนหลักสูตรเพื่อให้เกิดการพัฒนาและต่อยอด

แม้เราจะรู้ข้อบกพร่องก็ดี หาวิธีแก้แล้วก็ดี แต่ยิ่งแก้ก็ยิ่งยุ่ง หลายท่านให้ความเห็นว่ายุคสมัยมันเปลี่ยนไป เทคโนโลยีมันไม่หยุดนิ่งไหลตามกระแสโลกาภิวัตต์ แล้วเราและท่านทั้งหลายจะช่วยกันอย่างไร ที่จะช่วยให้การศึกษาของไทยเป็นที่ยอมรับในระบบสากลบนวิถีทางของความเป็นไทย

ประเด็นคำถาม

1. ท่านเห็นว่าการศึกษาของไทยเป็นที่น่าพอใจของสังคมหรือยัง?

2. ประชาชนคนไทยจะใช้หลักการใดในการพัฒนาระบบและจะพัฒนาในทิศทางใดบ้าง?

3. สังคมปัจจุบันมีการแก่งแย่งชิงดีและนับวันจะทวีความรุนแรงขึ้นน่าจะมาจากสาเหตุใด?

นายวัฒนพงค์ ขันทองดี