สวัสดีค่ะ

ดิฉัน ประมาท บ่อยครั้งมากโดยที่บางครั้งคิดว่าเป็นเรื่องเล็กน้อย ต้องมานั่งตามแก้ป้ญหาที่เกิดขึ้น แต่ไม่เคยจำ อาจเป็นไปได้ว่าด้วยความที่เป็นคนใจอ่อนอยากให้ อยากช่วยเหลือคนอื่น แต่บางครั้งทำให้เราเดือดร้อน เรียกได้ว่า การที่เราช่วยเหลือคนอื่นกลับต้องมานั่งแก้ป้ญหาอีก เท่ากัยเรา ไม่มีสติ เราประมาท ถือว่าเป็นกิเลส ที่เราอยากให้คนอื่นได้มีความสุขและประโยนช์บ้าง และบางครัท้งก็เคยคิดว่า ชาติก่อนเราคงทำกรรมเวรไว้กับเขา ชาตินี้เราถึงต้องมาชดใช้ แต่ก็บ่อยเหลือเกิน เปลี่ยนคนไปเรื่อยๆ เรียกว่า รู้ว่าเขาเอาเปรียบเราแต่ก็ให้ โดยคิดว่าเขาคงมีสามัญสำนึกบ้าง แยกแยะออก พูดง่ายๆ ว่าผู้นำต้องเสียสละยังใช้ได้อยู่เสมอไปหรือเปล่า