บันทึกนี้ ทำให้ได้คิดทะลุปัญหาคาใจตัวเองยาม ที่นึกโทษตัวเองว่าตัวเองไม่ยืดหยุ่นหรือเปล่ากับ”ทีมงาน” ที่เขากล่าวเสมอว่า…ไม่เห็นจะต้องซีเรียสอะไร เวลาพลาดผมก็ขอโทษ..ทุกครั้ง….. ดิฉันได้แต่…อึ้ง…พูดอะไรไม่ออก

อ่านบันทึกนี้…ทีนี้ดิฉันต้องมานั่งคิดว่าจะถ่ายทอด concept นี้สู่ทีมงานได้อย่างไร….จึงจะสละสลวยเท่า “ทีมงานได้อ่านเอง”
ขอบคุณค่ะ….กินข้าวกับอะไรคะวันนี้…
<p>เราควรจะต้อง “เข้าใจ” ว่าปัญหาต่าง ๆ เกิดขึ้นมาอย่างไร ทำอย่างไรถึงจะ “ควบคุม” ไม่ให้มันเกิดขึ้น  การคิดที่ยอมรับความผิดพลาด เป็นการบ่งบอกถึงความไม่พยายามที่จะทำให้ได้ ไม่พากเพียรในการคิด ไม่พากเพียรในการป้องกัน</p>