น่ายินดีสำหรับคำถามเสมอครับคุณศศินันท์

น่าฉงนไปก็หลายครั้งว่าถามได้อย่างไร

น่าสังเวชตัวเองไปก็หลายหนว่าตอบลูกไม่ได้

น่าชื่นใจที่เขาถามนั้น มากกว่าอย่างอื่นเลยครับ