ขอแลกเปลี่ยนประสบการณ์ครับ ผมศัทธาในการทำความดีครับ ผมบรรจุเป็นครูครั้งแรกที่”รงเรียนบ้านท่าม่วง จ.บุรีรัมย์ ผมเดินทางไปกลับวันละ 40 กิโลเมตร ระหว่าทางเป็นท้องทุ่งนากว้างขวาง มีนก กระสา อบพยบมามากมาย วันหนึ่งขณะเดินทางกลับบ้าน ตอนเย็นกำลังจะมืดแล้ว ผมมองไปเห็นนกกระสา ตัวหนึ่งขาของเขาติดตาข่ายของชาวบ้าน เขาพยายามบินขึ้น แต่ก็ตกลงกระแทกกับพื้นทุกครั้ง..ผมรีบหยุดรถ และลงไปเพื่อช่วยเขา ตอนแรกเขากลัวผมมาก แต่พยายามสื่อสารทั้งทางร่างกายและทางจิตวิญญาณ ในที่สุดผมก็ช่วยเขาได้ เมื่อเขาบินได้แทนที่เขาจะรีบบินหนีไห้เร็ว แต่กลับจับอยู่กิ่งไม้ไกล้ๆผมและภรรยาผม(เราพึ่งแต่งงานกันใหม่) ทั้งคนและนกยืนมองกันและกันตั้งนาน สักครู่นกตัวนั้นก็บินขึ้นวนรอบเราสองคนประมาณสามรอบ เรามองหน้ากัน ขนลุก ทั้งสองคน ผมไม่รู้ว่านกเขาคิดอะไร แต่เราสองคนมีความสุขมาก หลังจากนั้น สามเดือน ภรรยาผมท้อง และคลอดบุตรหญิง ผิวขาว และสูง หน้าตาดี เราเคยคุยกันว่านกตัวที่เราช่วย มาเกิดเป็นลูกของเราหรือเปล่า แต่อย่างน้อยเราก็ได้ทำความดีและสุขใจ ครับ