ผมเข้าใจเหตุผลของโรงเรียนแต่ไม่เห็นด้วยกับวิธีการแก้ไขปัญหา เพราะการมองแบบนี้เป็นการมองในเชิงการพยายามแก้ไขปัญหาให้แก่โรงเรียนไม่ใช่การแก้ไขปัญหาการเข้าถึงการศึกษาของเด็ก ปัญหาที่โรงเรียนเจอ ก็คล้ายๆ  ที่หลายโรงเรียนเจอ แทนที่โรงเรียนจะผลักภาระไปให้เด็ก โรงเรียนน่าจะนำเรื่องนี้เสนอต่อหน่วยงานที่เกี่ยวข้องในระดับนโยบายโดยตรง น่าจะเป็นการแก้ไขปัญหาที่ดีกว่า หรือดึงชุมชนเข้ามาร่วมแก้ปัญหาโดยการเตรียมความพร้อมในด้านภาษาไทยให้แก่เด็ก

ตอนนี้ข้อสมมติฐานของผมต่อการจัดการศึกษาให้แก่เด็กต่างชาติมีสามแนวทางครับ

1. ให้เด็กเข้าเรียนในโรงเรียนไทย อันนี้เหมาะกับเด็กที่โตมาในชุมชนไทยและอายุไม่มากนัก 5-8 ปีในเกณฑ์ประมาณนี้ (ไม่ใช่ข้อสรุปนะครับ เป็นข้อสันนิษฐาน)

2. ให้มีการจัดการศึกษาเตรียมความพร้อมด้านภาษาไทยให้แก่เด็กเพื่อจะให้สามารถสามารถเข้าไปเรียนต่อในระบบโรงเรียนได้

3. จัดทำการศึกษาทางเลือกให้แก่เด็กไปเลย (อันสุดท้ายที่เกิดขึ้นเยอะ แต่ก็มีข้อจำกัดพอสมควร)

ในกรณีนี้ผมคิดว่าทางชุมชนก็เห็นปัญหา ทางดรงเรียนก็มีปัญหา ท้ายที่สุดปัญหาทั้งหลายไปตกกับเด็ก ทางโรงเรียนกับชุมชนน่าจะหาทางออกร่วมกัน โดยมีเป้าหมายอยู่ที่เด็กจะได้รับการศึกษาที่เหมาะสมเป็นตัวตั้งนะครับ