อีกข้อเสนอที่พบกันคนละครึ่งทาง ก็คือ ต้องมี "สำนักงานกฎหมายเพื่อคนไร้รัฐ" ขึ้นมาจัดการปัญหาดังกล่าว

ข้อเสนอของแหม่มนั้นเป็นสิ่งที่ยากที่จะประคองมิให้มีการนำไปใช้ในทางที่ผิด แม้ในปัจจุบันที่การฟังคำพยานค่อนข้างแน่นและยาก การสวมตัว การปลอมแปลงเอกสารยังเกิดขึ้น

ต้องพยายามหา "จุดกลางๆ" ที่ทุกฝ่ายยอมรับได้

สิ่งที่นักวิจัยควรจะละเอียดในกรณีนี้ ก็คือ อะไรคือพยานหลักฐานที่ป้าแก้วเหลืออยู่ มันบางมากจนสืบต่อยอดไม่ได้เลยหรือ ?

การให้รัฐยอมรับฟังว่า เป็นคนสัญชาติไทยโดยไม่มี "เบาะแส" อะไรเลย คงยาก

คนแก่ๆ ประมาณป้าแก้วที่อยากช่วยนั้น ก็น่าจะมี "เบาะแส" ที่เป็นร่องรอยของความเป็นคนไทยดั่งเดิมนะ เราต้องคิดวิธีการพิสูจน์ให้พวกเขา

นักพิสูจน์ทราบตัวบุคคลอย่างต้องตี๋คงต้องถูกผลิตขึ้นบนพื้นที่สึนามิ เพื่อเคลียร์ปัญหาต่างๆ

ไม่ทราบว่า นุชกับรงค์จะพอรับการฝึกอบรมให้ทำงานนี้ได้ไหมนะ

อยากเห็นสำนักงานกฎหมายตีนเปล่าแห่งที่สองเพื่อเด็ก เยาวชน และครอบครัวที่ประสบปัญหาความไร้รัฐและความไร้สัญชาติ