ป้าแก้วจึงได้เสียชีวิตลงที่โรงพยาบาลตะกั่วป่า ปิดฉากชีวิตหญิงชราคนหนึ่งที่ได้ใช้ชีวิตอยู่ในประเทศไทยระยะทางไกลจากเหนือจรดใต้ โดยไม่เคยได้รับสิทธิและผลประโยชน์ของความเป็นคนไทยตลอดทั้งชีวิต

       ป้าแก้ว เป็นอีกตัวอย่างหนึ่งของคนชราจำนวนไม่น้อยในพื้นที่งานศึกษาวิจัย ที่เพิ่งปรากฎความทุกข์ยากเดือดร้อนให้คนภายนอกได้รับรู้หลังจากเหตุการณ์คลื่นสึนามิ ด้วยความยากลำบากในการใช้ชีวิตวัยชรา ยิ่งทำให้การมีบัตรประชาชนมีความสำคัญอย่างมากต่อพวกเขาและเธอ ที่ร่างกายซึ่งตรากตรำทำงานหนักมาทั้งชีวิต เริ่มทรุดโทรมลง

  <p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">                วันที่ ๒๕ มิถุนายน ๒๕๔๙ ที่ป้าแก้วเสียชีวิต ป้าคงมีอายุประมาณ ๕๕-๕๖ ปี เพราะจำได้เพียงว่าตนเกิดปีมะเส็ง ป้าแก้วเป็นคนพื้นเพเดิมอยู่ที่จังหวัดลำพูน บิดาชื่อนายมูล มารดาชื่อนางกอง เสียงจันทร์ ซึ่งเสียชีวิตแล้วทั้งคู่  แต่พี่ๆ น้องๆ ร่วมบิดามารดาอีก ๑๒ คน ยังคงอยู่ที่จังหวัดลำพูน</p>  <p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">                ป้าแก้วออกจากบ้านมาตั้งแต่อายุประมาณ ๑๕ – ๑๖ ปี โดยมาทำงานอยู่ที่เกาะล้าน จังหวัดพังงา นานถึง ๑๓ ปี ก่อนย้ายมาอยู่ที่บ้านน้ำเค็ม จังหวัดพังงาจนถึงปัจจุบัน เป็นเวลา ๒๗ ปีแล้ว จึงไม่แปลกที่คนในชุมชนบ้านน้ำเค็มที่อยู่มาดั้งเดิมตั้งแต่ยุคทองของการทำเหมืองแร่จะรู้จักป้าแก้วดี </p>  <p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">                ป้าแก้วไม่เคยมีเอกสารประจำตัว และไม่เคยมีชื่อในทะเบียนราษฎรที่ใดเลย แต่ที่ผ่านมาป้าแก้วก็ไม่ค่อยเดือดร้อนอะไร จนกระทั่งระยะหลังที่ป้าแก้วเริ่มเจ็บป่วยด้วยโรคมะเร็งปากมดลูก และต้องรักษาพยาบาลอย่างต่อเนื่อง เนื่องจากป้าแก้วไม่มีสิทธิในหลักประกันสุขภาพใดๆ ของรัฐ ในระยะแรกป้าแก้วจึงรักษาแบบตามมีตามเกิด ที่สถานีอนามัยบ้านน้ำเค็ม แต่เมื่อเห็นว่ามีอาการหนักขึ้นทางอนามัยจึงแนะนำให้ไปรักษาที่โรงพยาบาลตะกั่วป่า ก่อนจะถูกส่งตัวให้ไปรักษาที่โรงพยาบาลสุราษฎร์ธานี ในโครงการช่วยเหลือผู้ป่วยโรคมะเร็ง </p>  <p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">                อย่างไรก็ตาม ด้วยระยะทางที่ห่างไกลระหว่างบ้านที่อำเภอตะกั่วป่า จังหวัดพังงา และโรงพยาบาลประจำจังหวัดสุราษฎร์ธานี อีกทั้งการไม่มีบัตรประจำตัวประชาชน ทำให้ป้าแก้วไม่ได้เดินทางไปรับการรักษาอย่างต่อเนื่อง จนเมื่ออาการป่วยทรุดหนักลง ป้าแก้วจึงได้เสียชีวิตลงที่โรงพยาบาลตะกั่วป่า  ปิดฉากชีวิตหญิงชราคนหนึ่งที่ได้ใช้ชีวิตอยู่ในประเทศไทยระยะทางไกลจากเหนือจรดใต้ โดยไม่เคยได้รับสิทธิและผลประโยชน์ของความเป็นคนไทยตลอดทั้งชีวิต</p><p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">สำรวจข้อมูลโดยมูลนิธิเด็ก และมูลนิธิกระจกเงา</p><p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p>