ขอบคุณค่ะ น้องตุ๋ย

ความยากจะอยู่ที่การ "ออกแบบ" และการทำความเข้าใจระหว่างทีมงาน ว่านักศึกษาคือชั้นปีไหน เคยเจอกิจกรรมเรียนรู้อะไรมาบ้างและกิจกรรมแต่ละอย่างมีความหมายอย่างไร

แต่คราวนี้ทีมไม่มีเวลาคุยกันเลย และไม่ใช่ทุกคนที่จะสามารถอยู่ร่วมกิจกรรมได้ครบสองวัน...มีแต่หัวหน้าทีมและพี่เท่านั้นที่อยู่ตลอด

ระหว่างกิจกรรมนอกจากจะต้องประคับประคอง สนับสนุนนักศึกษาแล้ว พี่พบว่า ความนิ่งและฟังผู้ร่วมทีมที่ไม่เคยทำงานร่วมกันมาก่อน มีความสำคัญมากทีเดียวค่ะ

สิ่งที่ต้องทำอย่างนุ่มนวลคือการสนับสนุนผู้ร่วมทีมที่ผลุบเข้าออกตามเวลาที่ว่างมาช่วยกัน ให้สามารถต่อยอดกันได้ ไกด์ให้นักศึกษาได้ และไม่ทำให้เกิดความขัดแย้งในการนำกิจกรรม ให้กำลังใจและเสริมแรงกัน พี่เรียกการทำนั้นว่า วางใจลงบนความเชื่อมั่นต่อทีมค่ะ..และพี่ก็พบว่า การช่วยให้คิดเชิงบวกทำให้ได้ใจของทีมด้วย และตอนท้ายทีมก็ผ่อนคลายไปกับนักศึกษาเหมือนกัน

พี่พยายามเขียนบอกเล่าค่ะ ยาวสักนิดนะคะ คงไม่เบื่ออ่านก่อนนะคะ