อาจารย์ต๊อกเมลล์มาบอกว่า "ลงทะเบียนใน gotoknow แล้วค่ะ ยังงงๆ อยู่บ้าง แต่ถ้าเข้าบ่อยๆ คงจะชิน กลัวใจตัวเองจังค่ะ อาจารย์เข้าไปติ (ชม) ได้เลยนะคะ :)"

อ.แหววอยากตอบ อ.ต๊อกว่า รู้จัก อ.ต๊อกมานาน คนอย่าง อ.ต๊อก ถ้าคิดจะทำอะไร ก็ทำได้ ถ้าเชื่อว่าถูกต้อง ยากแค่ไหน อ.ต๊อก ก็ทำจนได้

หน้าที่ของ อ.แหวว ก็คือ คอยให้กำลังใจและช่วยเหลือ

งานของเราสองคนก็มากอยู่ แต่ถ้าเราอยากให้นักศึกษาเขียนหนังสือ เราก็จะต้องมีการกระทำ "นำ" พวกเขา

อ.ต๊อกทราบไหม ? หลังจากกลับมาจากแม่สายนะคะ มีนักศึกษาอย่างน้อย ๓ ท่านที่ประทับใจกับการดูแลและเห็นประโยชน์ของการเขียนรายงานบนโกทูโน จนกระทั่งมาเขียนงานใน โกทูโน

(๑) คุณนก ณัฐภัสสร

http://gotoknow.org/blog/napassorn/47153

(๒) คุณก๊อตจิ อริยะ

http://gotoknow.org/portal/ariya4444

(๓) คุณกฤษฎา

http://gotoknow.org/portal/milano

ดังนั้น เราคงสบายใจว่า เราสองคนเหมือนแม่ปูที่เดินกันแบบตูปัดตูเป้พอสมควรกับปริมาณงานที่อยู่บนบ่า แต่ข้างหลัง ก็มีปูน้อยค่อยเดินตามมา เราสองแม่ปูคงต้องพยายามกัดฟันเดินให้ช้าและตรงทางมากน้อย จะได้รอเขาให้มาทันเราและเดินได้ตรงที่สุดเท่าที่พวกเขาจะทำได้

เอาละ เชียร์ ! Bon Courage !