การสร้างสรรสังคมทำให้หลายรูปแบบจริง

การรู้จักบทบาทหน้าที่ของตัวเอง  เป็นสิ่งที่ถูกต้องที่ทุกคนควรพึงกระทำ

ถ้าเราทุกคนทำตามบทบาทหน้าที่ของตัวเอง และเคารพในสิทธิของผู้อื่น มีใจเป็นกลาง  รู้จักเปิดตา เปิดหู เปิดใจ  น้อมใจรับในความเป็นไปในแต่ละบทบาทหน้าที่ได้อย่างถูกต้อง

คิดว่า....สังคมเราคงไม่เป็นเหมือนอย่งทุกวันนี้

.....

เมื่อก่อน....สิ่งที่ผุดขึ้นในมโนสำนึกจะคิดเสมอว่าทำไมคนนั้นไม่ทำอย่างนี้ คนนี้ไม่ทำอย่างนั้น ไม่เป็นดังใจเรา  โดยที่ไม่มองตัวเอง  และคิดว่าเมื่อคนอื่นทำได้  ฉัน....ย่อมทำได้  แต่ไม่อยู่ในกฎ กติกา มารยาท และบทบาทหน้าที่

 

ปัจจุบัน....จิตสำนึกย้อนมองตัวเอง

การเริ่มจากตัวเองก่อน ในสิ่งที่ถูกต้อง โดยไม่มองถึงคนอื่นว่า ทำไมคนนี้ไม่ทำ คนนั้นไม่ทำ  แต่ถ้าเราทำ  ก็ถือว่าเรา "เป็นหนึ่ง" ที่ทำตามบทบาทหน้าที่ของตัวเอง

 

ในส่วนของตนเอง.....

บทบาทหน้าที่ในความเป็นหนึ่งในครอบครัว....ทำหน้าที่ลูก ทำหน้าที่พี่น้องให้ครบ ตามบทบาทหน้าที่ของตัวเอง

บทบาทหน้าที่ในการทำงาน...ทำงานในหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายอย่างเต็มศักยภาพ พัฒนาตนเองในงานเพื่อเป้าหมายขององค์กร

บทบาทหน้าที่ต่อสังคม....ประพฤติตนเป็นพลเมืองดี ทำในสิ่งที่ถูกต้องตามกฎ ระเบียบ กติกา มารยาท ภายใต้บริบท กฎหมายที่มีอยู่ รวมถึงสิ่งแวดล้อม และอื่น ๆ

บทบาทในฐานพุทธศาสนิกชน...ทำนุบำรุงพระพุทธศาสนา ปฏิบัติตนตามคำสอนของพระพุทธเจ้า ปฏิบัติตนในทางสายกลาง

 

ทุกอย่าง...อยู่ในขั้นที่ฝึกปฏิบัติ...

คนเราแค่คิด...ก็ถือว่าดีแล้ว....

แต่ถ้าทำต่อ...ก็จะได้ดีอีกระดับหนึ่ง...

ถ้าทำถึงเป้าหมาย ....ก็ถือว่าดีที่สุดแก่ตัว...แก่งาน...แก่สังคม...และความสงบสุขของประเทศ

 

เริ่มที่เราเถอะค่ะ....

ถึงแม้จะเป็นส่วนเล็ก ๆ ในสังคม

ก็ถือเป็นว่ามีการเริ่ม

อยากเป็นหนึ่งใน 60 กว่าล้านคนที่ทำดีเพื่อตนเอง เพื่อองค์กร เพื่อสังคม ซึ่งจะส่งผลถึงประเทศชาติ และความสุขของมวลมนุษย์ค่ะ

 

กราบสวัสดีงาม ๆ นะคะ