น้องฟ้า ฝากขอบคุณ คุณลุง คุณป้า คุณน้า ทั้งหลาย มากค่ะ ที่ช่วยทำให้น้องฟ้า ได้เรียนรู้ถึงสัจธรรมของโลก
- ขอบคุณ คุณปภังกรณ์ ที่ช่วยเป็นกำลังใจค่ะ
- ขอบคุณคุณน้าฝอยทอง ถ้าเด็กคนไหน ได้เป็นลูกศิษย์คุณน้า ก็คงจะมีจิตใจดีเหมือนคุณน้า แต่ถ้าโรงเรียนไหน ได้ครูใหญ่แบบคุณน้า รับรองว่า ทั้งคุณครู และเด็กทั้งโรงเรียน คงมีจิตใจดีเหมือนคุณน้า (เด็ก ๆ ทุกคน รอคอยอย่างงั้นจริง ๆ นะคะ)
- ขอบคุณ ป้าเม่ย สัญญาค่ะ ว่า ถึงแม้สิ่งแวดล้อมเปลี่ยน กาลเวลาเปลี่ยน แต่สิ่งหนึ่งที่ไม่เคยเปลี่ยน คือ จิตใจของน้องฟ้า
- ขอบคุณ คุณลุงบวร คุณลุงรู้ไหมค่ะ ว่าเมื่อน้องฟ้าเจอเหตุการณ์แบบนี้ คนแรกที่น้องฟ้านึกถึง คือ คุณลุง เพราะทุกคำสอนที่คุณลุงมีให้กับทุก ๆ คนใน blog ทุกอย่างล้วนมาจากใจ ขอบคุณคุณลุงมากค่ะ โดยเฉพาะเพลงทานตะวัน ทำไมฟังคราวนี้ ถึงเพราะกว่าทุก ๆ ครั้งที่เคยได้ฟัง ไม่รู้สินะ จริง ๆ แล้ว ถ้าน้องฟ้าปฏิเสธ ไม่รับอาหารกลางวัน ตั้งแต่คราวแรก มันคงไม่ทำให้น้องฟ้า เจ็บ จนถึงทุกวันนี้ มั๊งค่ะ
- ขอบคุณ คุณคลื่นซัดใจ จริงของคุณค่ะ ทุกคนต่างมีความเห็นของตัวเอง ในการทำอะไรสักอย่างหนึ่ง น้องฟ้า ก็คงคิดตามประสาเด็กอนุบาลหนึ่ง ในขณะที่ครูใหญ่ ท่านก็คงคิดตามประสาท่าน ซึ่งไม่ได้หมายความว่า ความคิดของคนใดคนหนึ่ง จะถูก แล้วอีกคนหนึ่งจะผิด ขึ้นอยู่กับบทบาท และภาระหน้าที่ ที่ต่างคนต่างเป็นอยู่
- ขอบคุณน้าจิ๊บ (เมตตา) จริงของน้าจิ๊บ ทำไมน้องฟ้า ถึงยอมให้วัตถุ หรือตัวบุคคล มามีอำนาจเหนือจิตใจของเรา น้องฟ้าจะกลับมาค่ะ กลับมาทำในสิ่งที่ใจเราปรารถนา โดยไม่ยึดเอาตัวบุคคล แต่สิ่งหนึ่งที่อยากบอกน้าจิ๊บ คือ น้องฟ้า ไม่เคยติดใจรสชาดอาหารที่ได้รับเลยนะคะ
- จบด้วย น้าโอ๋ บทสรุป คือ น้องฟ้า ไม่มีอุเบกขา เลยทำให้จิตของน้องฟ้าไม่นิ่ง ขอบคุณคำสอนดี ๆ ของลุง Handy ทำให้น้องฟ้าได้รู้สัจธรรมเพิ่มขึ้นจริง ๆ ค่ะ
แต่นี่คือ บทสรุป ที่ครูใหญ่ ได้เรียกน้องฟ้าไปพูดคุยเป็นการส่วนตัว หลังจากที่ครูใหญ่ รับรู้ว่า น้องฟ้ารู้สึกเช่นไร กับสิ่งเหล่านี้
ครูใหญ่บอกว่า ให้น้องฟ้าฟังให้มาก คิดให้มาก แต่พูดให้น้อย เรื่องไหนที่ไม่เห็นด้วย ขอให้เก็บความไม่เห็นด้วยไว้ในใจ ไม่เช่นนั้น สิ่งเหล่านี้ จะเป็นตัวบั่นทอนให้จิตเราไม่นิ่ง ทุกคนต่างมีเหตุผลของตัวเองในการกระทำสิ่งใด ๆ ก็ตาม
น้องฟ้า รู้แล้วค่ะ ว่าน้องฟ้าจะต้องทำอย่างไรต่อไป