คุณ พลเดช วรฉัตร ค่ะ

ขอบคุณความคิดเห็นเป็นกำลังใจค่ะ

"การสื่อสารใน G2K ทำให้คลายเครียดและมีความสุขได้ดีทีเดียวเพราะเราสามารถหามิตรภาพ ความรู้ เป็นผู้รับและก็เป็นผู้ให้ในโอกาสเดียวกัน"

• บ่อยที่สุดที่จะรู้สึกตัวเองว่าเป็นเหมือนลูกเป็ดขี้เหร่ที่หลงฝูงของมันค่ะ โดยเฉพาะภายในสถานที่ทำงาน ซึ่งตลอดระยะเวลายี่สิบปีที่ผ่านมา มันมีสิ่งที่คอยตอกย้ำซ้ำเสมอว่า เราไม่ได้สลักสำคัญอะไรเท่าใดนัก อยู่ก็ได้ ไปก็ไม่เป็นปัญหา เพราะผลงานที่ปรากฏ มองไม่เห็นเป็นรูปธรรมเท่างานของพวกหงส์ค่ะ สมมุติเป็นฝูงหงส์นะคะ โดยธรรมชาติคนทำงานอาชีพเดียวกันอยู่รวมกันย่อมเห็นตัวเองเลอเลิศเสมอค่ะ เกิดขึ้นในทุกสังคม.
• ขอบคุณที่มีทางออกให้ตัวเอง หลังจากการเรียนรู้ เรื่องใจ ที่นี่ ทำให้เราได้รับทั้งใจ รู้จักการให้ใจ แบ่งปัน รวมทั้งเห็นชัดค่ะว่าตัวเองเริ่มรักที่จะเรียนรู้เพิ่มเติม ต่อยอด และยกระดับของจิตใจสูงขึ้นกว่าเดิมได้ แต่สำหรับคนภายนอกมอง อาจยังเห็นไม่ชัดนักเท่านั้นค่ะ

ร่วมยินดีล่วงหน้าในธรรมะจัดสรร "หนึ่งคนเทศน์ หนึ่งคนวาด หนึ่งคนแต่ง" นะคะ จะติดตามงานบุญครั้งนี้ค่ะ (เจริญสุข ชื่อคุณปู่ของดิฉันค่ะ ขอบคุณอีกครั้งค่ะ คิดถึงท่านทันทีเลยค่ะ)