• ขอบคุณครับอาจารย์  umi
• พอดีคิดๆๆ ไปเรื่อยๆ เลยขอเขียนเพิ่มอีกนิดที่ว่า

ด้ำ  โบราณใช้เรียกผีบรรพบุรุษ  ในสมัยก่อนอาจจะออกเสียงว่า ด้าม แต่ยังคงเขียนว่า ด้ำ กระทั่งเมื่อความหมายของคำ ว่า ด้ำ ขยายกว้างออกไป และถูกนำไปใช้เรียก ส่วนต้นของ มีด ขวาน ทวน หอก จึงฟังดูไม่เหมาะสม  เพราะคำที่กล่าวถึง ผีบรรพบุรุษ นั้นย่อมไม่สมควรที่จะถูกนำมาใช้เรียกพร่ำเพรื่อ คำว่า ด้ำ ต่อมาจึง อาจจะถูก ปริวัตร ให้เขียนใหม่ เป็น ด้าม เพื่อให้แตกต่างจากคำว่า ด้ำ ด้วยประการฉะนี้

ส่วนคำว่า น้ำ และ ไม้   เมื่อพูดแล้วยังไม่ตะขิดตะขวงใจเหมือนคำว่า ด้ำ จึงยังไม่ถูก ปริวัตร ให้เขียนว่า น้าม และ ม้าย ด้วยประการฉะนี้