• น้องอุ๊ค่ะ..(ขออนุญาตเรียกอย่างนี้ค่ะ)
  • หมอเจ๊เกิดมาอย่างคนธรรมดาๆค่ะ
  • ตอนยังเด็กๆต้องทำงานบ้านสารพัด  วิชาการครัวได้จากป๋าถ่ายทอดให้....ป๋าสอนโดยให้เล่นแต่ให้ทำจริง...
  • ตอนเป็นเด็กๆเลยไม่เคยเล่นขายข้าวแกง...แต่ทำกินจริงๆเลย
  • สำหรับลูกชายนั้น เลี้ยงแบบให้อิสระ แต่บอกให้รู้ว่ามีขอบเขตอะไร  เขาก็เลยเป็นตัวของตัวเอง จนบางเวลาคุณสามีหนักใจ  แต่หมอเจ๊ว่าดีเพราะทำให้เขากล้าคิดนอกกรอบค่ะ
  • การเป็นพ่อแม่หมอเจ๊ว่าควรทำหน้าที่ ชี้ทางให้เดินแต่ไม่ใช่สั่งให้เดิน  เมื่อเขาเลือกเดินแล้ว ระหว่างการเรียนรู้ พ่อแม่นั้นเป็นยามช่วยระวังภัยให้
  • การเดินอาจจะมีการบาดเจ็บกันบ้าง พ่อแม่ต้องยอมเพื่อให้เขาได้เรียนรู้
  • บางครั้งพลาดบาดเจ็บพ่อแม่เจ็บปวดแน่ แต่ถ้าจะให้เขาแกร่งก็ต้องยอมบ้างค่ะ 
  • จะไม่ให้บาดเจ็บลึก  คุณภาพการเฝ้าระวังภัยของผู้เป็นยามคือสิ่งที่พ่อแม่ต้องทำให้เกิดค่ะ