สวัสดีค่ะคุณจริยา
- มาอ่านอีกครั้งค่ะ ...แปลกที่เราต่างแอบอ่านเรื่องราวของกันและกันมานาน คนไม่มีรากอ่านบันทึกของคุณจริยาเกือบทุกบันทึกแล้ว...(เก็บ Blog คุณจริยาเข้าแพลนเน็ตตัวเองด้วย) แต่ไม่ได้ทิ้งร่อยรอยให้ทราบว่าอ่าน...
- เพราะรู้สึกว่า..เราไม่ควรล่วงเกินและรบกวนอารมณ์อันละเมียดละไมและอ่อนไหวของใครบางคน...แค่อ่านและซึมซาบอารมณ์ที่คล้ายกันก็พอแล้ว...
- เห็นด้วยกับการเพาะพันธุ์และปลูกต้นไม้ค่ะ อย่างน้อยต้นไม้ก็เติบโตให้ประโยชน์กับเราและสิ่งแวดล้อม ไม่เคยมีโทษ
- อยากปลูก ต้นรัก เหมือนกัน แต่มีสัญญาทางใจกับบางคน ที่เขาให้เรารอ...นานเหลือเกิน...ไม่กล้าละเมิดกับเขาค่ะ เฝ้ารออยู่จนทุกวันนี้ ไม่รู้ว่า..โง่งมงายไปหรือเปล่า แต่สัญญาแล้วก็อยากรักษาสัญญา...แม้ไม่รู้เลยว่าเขาลืมสัญญาของเราไปแล้วหรือยัง...น่าตลก ขำตัวเองเหมือนกัน...
- แม้..บางทีก็อดจะไขว้เขว ออกนอกทางไปบ้าง ..ก็ใจคนนี่คะว่าไหม...ต้องรีบย้ำกับตัวเองให้กลับมาโดยเร็ว แต่บางทีก็อดแอบเข้าข้างตัวเอง ทำสิ่งที่ให้ความสุขเล็ก ๆ น้อย ๆ กับหัวใจที่แห้งแล้งบ้างไม่ได้หรือ
- คุณจริยาแต่งกลอนเก่ง เป็นโชคดีที่ใช้เป็นตัว...ระบายอารมณ์ได้บ้าง...อย่างสร้างสรรค์
- ...จะบอกในฐานะกัลยาณมิตรว่า...อยากทำอะไรก็ทำเถอะค่ะ ชีวิตสั้นนัก
- ยาวหน่อยนะคะ อยากคุยพอดีเลยค่ะ
- รักษาใจค่ะ...(^_^)
- คนไม่มีรากเป็นคนชอบและรักใบไม้ค่ะ ใบไม้สีแดงนี้แทนความรักที่ขาดหายไป...คงพอไหมนะคะ
