คุณปภังกร  ที่จริงวันที่ฟังนั้นยากจังไม่ค่อยเข้าใจแต่ด้วยค้างคาใจจึงมานั่งสังเคราะห์ดู มีเรื่องของความเป็นคน โดย DNA และโดยสภาพแวดล้อม เรื่องความหวังกับความจริง... กาย.. รู้สึก... จำ.... นึกคิด จิตสำนึก จิตวิญญาณที่พัฒนาได้....เรียนรู้ที่จะใช้ความถี่ต่ำๆ ในการคิด.....โอ...คุณเมตตาไม่เข้าใจ....แต่ละคน....เวลาอ่าน....ฟัง....ได้ยิน.....รับรู้ได้ไม่เท่ากัน....ที่สรุปนั่นแหล่ะเท่าที่รู้เรื่อง
กะปุ๋ม ความสุขของเราตรงกัน คืองาน.......อีกอย่างของพี่คือ นอน....นอนแบบลืมลูก...ก็เคยแล้ว....เมื่อคราวน้ำท่วมหนักที่หาดใหญ่ครั้งก่อน.....พี่นอนไม่รู้เรื่อง....น้ำท่วมครึ่งที่นอนแล้วก็ยังไม่ตื่น....555
ยินดีค่ะ ครูอ้อย ดิฉันรู้จักครูอ้อยมานานจาก blog อ่านของครูอ้อยเสมอๆ ค่ะ "ใจตนเองแหล่ะสำคัญ อย่าไปเอาอกเอาใจมาก....เดี๋ยวจะตาม"ใจ" ไม่ทัน...."