ธุ ลุงเอกค่ะ..

สิ่งหนึ่งที่ทำให้ต้อมชอบไปเดินในงานสัปดาห์หนังสือที่ศูนย์สิริกิติ์ทั้งๆ ที่ไม่ชอบเดินท่ามกลางผู้คนมากมายนั่นก็คือ กองหนังสือละลานตานี่ล่ะค่ะ

มีความสุขกับการได้มองเห็นหนังสือจำนวนมากมายวางทับซ้อนกันเป็นตั้งๆ มองไปก็ได้แต่ถอนใจไป อยากได้ไปหมด แต่ก็ไม่ค่อยได้ซื้อเพราะความที่อยากได้ไปหมดนี่ล่ะค่ะ ขืนซื้อเยอะๆ รับรองไม่มีกะตังค์ซื้อตั๋วขึ้นรถกลับบ้านแน่ๆ เพราะงั้นเสพด้วยสายตาก็พอ

หนังสือเป็นโลกของต้อมเลยนะคะ เพราะต้อมไม่มีเพื่อนจึงสนิทสนมชอบพอกับหนังสือเป็นพิเศษ ยังจำได้ว่าตั้งแต่ตัวเองเป็นเด็กตัวน้อย..ก็คุ้นชินกับหนังสือมากมายเสียแล้ว คงต้องยกความดีให้พ่อที่เป็นนักบริโภคหนังสือตัวยงเหมือนกัน แต่หลายๆ ครั้งที่ต้อมต้องถูกดุเพราะความที่ต้องอ่านหนังสืออยู่ตลอดเวลานี่แหล่ะ ทานข้าวก็ต้องมีหนังสือในมือ พอเรียนระดับชั้น ม.ต้น ซึ่งต้องทานที่โรงอาหารนี่ล่ะ แสนจะทรมาน แต่แก้ขัดด้วยการอ่านฉลากน้ำปลาไปพลางๆ

ทุกวันนี้ก็มีลูกสาวเจ้านายเป็นสปอนเซอร์รายใหญ่ เธอจะมาถามทุกครั้งที่มีรายการลดราคาหนังสือว่า "ต้อมอยากอ่านเล่มไหนเป็นพิเศษไหม ? เดี๋ยวเจ้จะไปซื้อมาให้ยืมอ่าน" สงกรานต์ที่ผ่านมาก็เลยได้หนังสือมาอ่านยี่สิบกว่าเล่ม สบายไปเลย นี่ยังไม่ได้ส่งคืนเลย อิอิ

และสงสัยชาติที่แล้วจะทำบุญด้วยหนังสือ ชาตินี้เลยได้หนังสือจากคนโน้น-คนนี้บ่อยๆ ดีจัง^^

สำหรับต้อมแล้ว..หนังสือจึงไม่ใช่เป็นเพียงหนังสือ หากแต่เป็นโลก เป็นเพื่อน เป็นประตู-หน้าต่างที่พาต้อมออกสู่โลกกว้าง(ในจินตนาการของตัวเอง)