..สวัสดี พี่บางทรายครับ

เสียดายที่ไม่ได้นั่งฟังด้วย แต่พอมาอ่านบล็อก เหมือนกับได้นั่งอยู่ในวงสนทนานั้นจริง ๆครับ ถ่ายทอดได้เสมือนได้แลกเปลี่ยนด้วยตัวเองครับ.. ชอบครับ

พี่จำใบหน้ายิ้มๆ แบบคนอารมณ์ดีของน้องอารามน่ะครับ

หากเป็นครู ลูกศิษย์ก็รักตายเลย ยิ่งเป็นผู้มีสติ สำนึกแห่งรากเหง้าก็ยิ่งย่อมเป็นผู้ที่มีคุณค่าแก่สังคมครับ