จากการที่เคยอยู่ กทมฯมาพักหนึ่ง การปั่นจักรยานบนถนนใน กทมฯ นี่น่ากลัวมากกว่าน่าขี่นะครับ แม้แต่การขับขี่รถจักรยานยนต์บนถนนในกทมฯ นี่เป็นประสบการณ์ที่ไม่เคยลืมผมเคยนั่งซ้อนท้ายรถจักรยานยนต์ของเพื่อน หลังจากขึ้นนั่งเบาะท้าย เจ้าเพื่อนผมบอกว่าหนีบเข่าให้แน่น แล้วจักรยานยนต์คันนั่นก็แล่นแทรกระหว่างรถสองคัน  ไม่นานก็ถึงที่หมายทันเวลาพอดี แต่ผมซิครับเหงื่อแตก หลังจากนั่นผมไม่เคยนั่งรถจักรยายนต์บนถนน กทมฯอีกเลย แม้จะรีบเพียงใดก็ตาม

การมีช่องทางสำหรับจักรยานเป็นการเฉพาะอย่างในต่างประเทศ (ส่วนใหญ่จะเมืองหนาว แต่ในจีนและเวียดนามก็มี)นั่นน่าสนใจมากครับ แต่ไม่แน่ใจว่าจะถูกจริตคนไทยหรือเปล่า ประกอบกับไทยเป็นเมืองร้อน การปั่นจักรยานนี่เรียกเหงื่อได้ดีเลยครับ

อย่างที่ยะลาก็พอมีช่องสำหรับจักรยานซึ่งอยู่ในโซนของสถาบันการศึกษาแต่พักหลังนี้ไม่ค่อยได้เห็นนักเรียนนักศึกษาปั่นจักรยานมากนัก ส่วนใหญ่จะขี่รถจักรยานยนต์ไปโรงเรียน ทั้งๆที่ดูอายุแล้วไม่น่าจะทำใบขับขี่ได้

แต่ผมเห็นด้วยที่การเดินทางในช่วงสั้นๆ น่าจะเลือกปั่นจักรยานแทนรถยนต์หรือแม้แต่จักรยานยนต์ เพราะนอกจากจะประหยัดแล้วยังช่วยให้สุขภาพดีด้วย เพราะได้ออกกำลังกายไปในตัว