หวัดดีค่ะพี่อรทัย

• พรันพรือบ้างคะ ดีใจนะคะ พี่กลับมาเขียน แล้วก็
• ยอดเยี่ยมมากเลยค่ะ บันทึกนี้ ได้ข้อคิดหลาย

…. การน้อยเนื้อต่ำใจ แล้วพาตัวเองหลุดไปอยู่ในโลกของความโดดเดี่ยวมันน่ากลัว.

กรณีนี้ ถ้าหากเป็นเด็กๆ โดยเฉพาะวัยรุ่น จะอันตรายค่ะ .. เพราะงั้น พ่อแม่ก็ทำตัวให้ลูก เข้าถึงได้ง่าย .. หมายถึงการเปิดใจ และพูดคุย เสมือนเพื่อน ให้เขารู้ว่า ยังมีคนคอยรับฟัง เขาอยู่เสมอ .. ค่ะ

… บางเราฝนตกจังหูเลยใช่ไหมคะพี่ .. รักษาสุขภาพนะคะ .. กลับบ้านจะได้เจอกันค่ะ ..