• คุณกวินคะ
  • เป็นนิทานที่สนุกนะคะ ให้ข้อคิดสอนใจดีด้วย แต่ยาวมากอ่านจนแสบตาเลย
  • พระสารีบุตรท่านเป็นอัครสาวกฝ่ายขวา ผู้มีความเป็นเลิศในทางปัญญาของพระพุทธเจ้าใช่ไหมคะ (จำผิดหรือเปล่าไม่ทราบค่ะ) 
  • "คนโง่ก็กลายเป็นคนฉลาดได้ เมื่ออยู่ในหมู่คนที่โง่กว่า คนฉลาดก็อาจกลายเป็นคนโง่ได้ เมื่ออยู่ในหมู่คนที่ฉลาดกว่า ความฉลาดและความโง่จึงอยู่ที่การเปรียบเทียบ"
  • ไม่ค่อยกล้ามองต่างมุมค่ะ เพราะก็ดังที่คุณกวินว่า คนโง่มักไม่ค่อยรู้ตัวว่าตัวเองโง่ ยังนึกว่าเรานี้ฉลาดเสียจังเลย...
  • เมื่อช่วงเช้าคนไม่มีรากได้ฟังรายการวิทยุ ดร.บุญชัย โกศลธนากุล บอกว่า เรามักติดอยู่กับ ความคิด มากเสียจน ละเลย อารมณ์ ที่เกิดขึ้นสด ๆ ร้อน ๆ และเป็นของจริง (เรามักรังเกียจว่าอารมณ์เป็นสิ่งไม่ดี ไม่ควรให้เกิด ไม่ควรพิจารณามัน) เราจึงหลงวนอยู่ในความคิดจนไม่ได้ รู้ตามความเป็นจริง
  • เลยได้ข้อคิดว่าต้องไม่มองต่างมุม ไม่ถกเถียงท้าทายทางความคิดกับใครมากเกินไป ให้หัดรับฟังให้มาก ๆ จะได้ไม่กลายเป็นคนโง่ ... นิทานเรื่องนี้ต้องการสอนอย่างนี้หรือเปล่าคะ
  • ขอบคุณสำหรับนิทานดี ๆ ค่ะ ^_^