- สวัสดีครับคุณเอก
- เพราะชื่อเรื่องสะดุดความสนใจจนต้องคลิ๊กเข้ามาอ่าน หลังจากได้อ่านแล้ว ใช่เลยครับอย่างที่คุณเอกเขียนไว้ "เป็นช่วงเวลาหนึ่งที่มีความสุขจริงๆของผม " (และของผมคนนี้ด้วย) การได้อยู่กับตัวอักษรที่ถูกจารึกไว้และวิ่งไปบนเส้นบรรทัดของความคิดจากบรรทัดหนึ่งสู่อีกบรรทัดหนึ่งจนถึงบรรทัดสุดท้ายนั้นเป็นสิ่งที่ทำให้โลกของผู้ตามรอยจารึกอักษราแห่งความคิดจินตนาการขยายกว้างออกเรื่อยๆ มันนำผู้ท่องเที่ยวนั้นสู่มิติต่างๆที่บางทีเราอาจมองข้ามไป และก็มีที่พบว่า บางมิติแห่งความคิดจินตาการของเราเองได้ปรากฏและยืนต้อนรับการมาเยือนของเราอย่างคุ้นเคยด้วยใบหน้าที่เปื้อนยิ้มจริงใจ เป็นความสุขที่ลึกล้ำและเกาะกุมแนบแน่นอยู่ในดวงวิญญาณ
- ขอขอบคุณคุณเอกมากครับที่เขียนบันทึกได้อ่านแล้วปลุกความทรงจำแห่งวันคืนเก่าๆของผมให้ตื่นขึ้นมาอีกครั้ง
- ขอบคุณอีกครั้งครับ