สวัสดีครับน้อง poo

มาแย้ววว....

เรื่องอย่างนี้ "มันจริงๆ" พี่เคยทำงานกับ Save the Children(USA) ที่นครสวรรค์ 4-5 ปี หลักการนี้ก็นำมาใช้ตั้งแต่พี่อยู่นั้นแล้ว เราก็ถกกันมาก  เอาความเห็นส่วนตัวต่อหลักการนะครับ (ขอโทษนะน้องนะถ้าความเห็นพี่อาจจะขวางไม่เข้าหูเข้าตาใครบ้าง)

  • พี่รู้สึกขัดๆกับการนำเข้าหลักการนี้ (แม้จะเป็นสากลก็ตามเหอะ) ถามว่ามันไม่ดีหรือไง  ตอบว่า มิใช่ประเด็น ประเด็นที่ขัดๆคือ บ้านเราไม่เคยสร้างอะไรที่มาจากตัวเองเลย ฝรั่งมังค่าพูดอะไรก็เอามาหมด แล้วก็เอามายัดใส่นโยบายของการพัฒนาบ้านเราหมด สิ่งนี้ก็เหมือนกัน  คิดเองไม่เป็นหรือไง

  • ประเด็นหลักคือ ต้องการหยิบเรื่อง Rights of the  Child มาดำเนินการในเมืองไทย ก็ควรจะสร้างรายละเอียดของเรื่องนี้บนพื้นฐานของสังคมไทย คนไทยต้องส้รางมันขึ้นมาเอง  มิใช่นำเข้ามาจากฝรั่ง ซึ่งสภาพการพัฒนาสังคมต่างกันลิบลับ

  • เด็กที่กล่าวถึงนี้คือเป้าหมายของหลักการนี้ เด็กมันอยู่โดดหรือเปล่า ไม่ใช่ เด็กอยู่กับครอบครัว ครอบครัวของเราแต่ละภาคก็แตกต่างกัน ครอบครัวในเมืองกับชนบทก็ต่างกัน  วัฒนธรรม ประเพณี ก็แตกต่างกัน แล้วจะเอาหลัก CR (Child Rights) ที่มิได้เกิดมาบนฐานของวัฒนธรรมไทยไปครอบให้กับเขานั้น มันก็ไม่ถูกต้องในตัวมันเองแล้ว

  • หลักการทั้งสี่หลักนั้น ฟังดูดี แต่คิดบ้างไหมว่า ข้อไหน มีหรือไม่มีในเมืองไทย  ภาคไหนมี ภาคไหนไม่มี มีมากมีน้อย ข้อนี้ภาคเหนือมี ข้อนี้ภาคใต้ไม่มี ฯลฯ แค่นี้ก็หลากหลายมหาศาลแล้ว  เหตุอยู่ที่ไหน แก้อย่างไร มันอยู่ที่เด็ก หรือครอบครัว หรือโรงเรียน หรือสังคม หรือรัฐบาล หรือ ระบบธุระกิจ

  • มันตลก นะน้องนะ เจ้าหน้าที่ของ Save เข้าไปในหมู่บ้านแล้วก็คุยกับครอบครัวชุมชนว่า ต้องให้ประโยชน์สูงสุดกับเด็ก ต้องไม่กีดกัน ไม่แบ่งแยก ต้องฯ  ต้องฯ... ชาวบ้านก็งงๆ ไม่รู้เรื่อง ไม่เข้าใจ แต่ในวิถีปฏิบัติประจำวันเรามีวัฒนธรรมผู้ใหญ่กับเด็ก มีวัฒนธรรมเด็กต่อผู้ใหญ่ เรามีวัฒนธรรมระหว่างกัน  แม้ว่าจะดัดแปลงสาระข้างต้นให้เป็นภาษาถิ่นก็ตามเถอะ

  • เอ้าสมมุติว่าหลักการนั้นโอเคนะ แล้วเราทำ CR analysis หรือเปล่า ออกมาอย่างไร ใครต้องไปแก้ส่วนไหน แค่ไหนอย่างไร ทั้งหมดบูรณาการกันอย่างไร รัฐให้ความสำคัญเรื่องนี้แค่ไหน หน่วยงานรัฐให้ความสนใจและจริงจังแบบ จิตวิญญาณ แค่ไหน ???
  • ฯลฯ

พี่เชื่อว่ามีคำอธิบายมากมาย ต่อประเด็นที่พี่ยกมานี้นะครับ หากถกกันคงใช้เวลากันหน่อย

·         It has been said that by adopting this approach (4 Principles of UNCRC) the convention has become more than a list of obligations, and instead acquires a soul.

·         การนำอนุสัญญาว่าด้วยสิทธิเด็ก และหลักการทั้ง 4 ประเด็นหลักข้างต้นมาปรับใช้ ไม่เพียงแต่จะได้มาซึ่ง พันธสัญญา ต่างๆ เท่านั้น แต่ยังรวมถึง จิตวิญญาณ อีกด้วย ...

พี่มีความเห็นว่า การทำหลักการให้เกิดผลในทางปฏิบัติจริงๆนั้นต้องใช้จิตสำนึก มันต้องเป็นวิถีชีวิตที่มีอยู่ในการปฏิบัติประจำวัน 

ทั้งหมดนี้อาจมีหลายส่วนที่พี่ยังไม่เข้าใจก็ได้นะ น้อง สามารถอธิบายเพิ่มเติมได้ครับ

พี่แหย่ไว้แค่นี้ก่อน หากมี reflection เดี๋ยวพี่เข้ามาครับนะน้องนะ