สวัสดีครับ คือ สงสัยเล็กน้อยครับว่า

รู้น้อยหนึ่ง รู้ร่า- เริงใจ

รู้รสทะเลไหล ละห้อย

ไป่ปองคะนองไป กลางสมุทร

ชมว่าสระกระจ้อย จืดล้ำดีเหลือ (นวโลกนิตคำโคลง)

ถึงฉันจะมีความรู้อยู่น้อยหนึ่ง แต่ฉันก็ภูมิใจ ร่าเริงใจนะจ๊ะ

ความรู้ของฉันก็คือ รู้ว่าทะเลมีคลื่นไหลบ่ารุนแรง รู้อย่างงี้ ก็ เลยทำหน้าละห้อย

ฉันรู้ว่าทะเลไม่น่าอยู่ ก็เลยไม่มีความคึกคะนองที่จะไปเที่ยวทะเล

สระน้ำอันกระจ้อยของฉัน รสจืด ดื่มได้ น้ำทะเลน่ะกินได้มั้ย โถ่ จะมาชวนไปตายซะแหล่ว..

กบเคยไปรู้จักทะเลตอนไหนครับ?

อิอิ แซวเล่นครับ