ขอบคุณอาจารย์มากนะครับสำหรับประสบการณ์และข้อคิดดีๆ
อ่านเสร็จแล้วทำให้ผมนึกย้อนหลายเรือง
- นึกถึงความลักลั่นในมาตรฐานในระบบศึกษา มันชั่งบั่นกำลังใจผู้เรียนเสียจริง
- ตอนที่ผมทำวิทยานิพนธ์ก็มีโอกาสได้ติดต่อกับทางคณะฯ ซึ่งก็เจอกับปัญหาแบบนี้ ทำให้ความโกรธพุ่งปรี้ด และตามด้วยอาการเศร้าเกือบสัปดาห์
- มองในด้านบวกแล้ว ความอดทน คือผลพลอยได้จากระบบการศึกษาในบ้านเรา
- ท่านอาจารย์ที่วัดอุโมงค์บอกผมว่า มหาลัย คือแหล่งที่รวมของทาสการศึกษา และก็มีหลุมพรางทางการศึกษาอยู่หลายหลุม
ผมเห็นด้วยอย่างยิ่งครับ
โกรธคือโง่ โมโหคือบ้า
นี่น่ากลัวที่สุดก็คือ
การที่คนไม่รุ้ว่า ตัวเองกำลังโกรธ