วันนี้ได้อ่าน "ธรรมะรับอรุณ" ของ ว.วชิรเมธี...

การให้

แค่เพียงคิดจะทำ ใจก็ยังเป็นสุข

ครั้นได้ให้แล้ว จิตใจก็แช่มชื่นเบิกบาน

เมื่อวันเวลาผ่านไป

หวนกลับไปรำลึกถึงดวงหน้าอันเปี่ยมสุขของผู้รับ

ความปิติสุขก็ย้อนกลับมาทำให้หัวใจอิ่มเอม