สวัสดีค่ะ คุณ kati

ก่อนอื่น ขออภัยบันทึกเรื่องการศึกษา แบบอินไปหน่อย

ไม่พูดพล่าม ทักทายขึ้นต้น เอ่ยลา .. กดส่งเลย มาดูอีกครา

อ้ะ วันนี้คุณตอบแล้ว เร็วจัง งั้นเกริ่นทักทายบันทึกนี้แล้วกันนะคะ

....

คุณหายไปนาน นาน มากๆ เลยนะคะ .. แต่กลับมาคราใด

ก็มีบันทึก แบบ โดนๆ จั๋งหนับ กลางใจ ยังไงยังงั้น  ..

ล่าสุด ก่อนนี้ เรื่องมิตรภาพ ปูนะ เทคะแนนให้เต็มร้อยเลยค่ะ

ทุกครั้งที่อ่านบันทึกคุณ ... แบบ แปลก ไม่เหมือนบันทึกคนทั่วไป

... นี่กระมัง เรียกว่า ตัวอักษรพูดได้ พลิ้วไหล ใส่จินตนาการ ...

…

พูดเรื่องรัก ยากนักเกินบรรยาย ... หยั่งยาก คาดไม่ได้  ...

ปูยังเคยคิด อยากจะเขียนเรื่องความรักเลยค่ะ แต่มิกล้า ..

มาอ่านของคุณแล้ว เขียนได้กลางๆ ดีจังค่ะ ...

... ลึกลับ น่าเรียนรู้ น่าค้นหา  .. ไม่มีทฤษฏีตายตัว ไม่มีเหตุผล

... ชีวิตคู่ ชีวิตรัก ... ของใครก็ของใคร แตกต่างไป เลียนแบบไม่ได้

… คนในอยากออก คนนอกอยากเข้า ... เสมอไป คงจะจริงหรือเปล่าคะ?

... เพราะเห็นดาราตบท้าย เข้าๆ ออก ๆ กันเป็นแฟชั่นเลย  เฮอๆ

... จากอ่านเรื่องที่เล่า ... ความรักเป็นเรื่องของกรรมพันธุ์ ด้วยหรือคะ?

… ให้น่าคิด เพราะมีหลายราย ที่ต้องเจอประสบการณ์รักแบบพ่อ แม่ ของตน

... กรณีที่ 2 ระยะทางฤาใช่อุปสรรคแท้จริงของรัก ? หากคือรักแท้ ?

… หรือจะจริงตาม รักแท้แพ้ใกล้ชิด .... รักแท้ยอมจำนนต่อฟ้าดิน

... รักแท้ยังไม่แน่เท่าระยะทาง และกาลเวลา ...  Out of sight, out of Love?

... ไหนใครกล่าว รักจะชนะอุปสรรคทั้งปวง ... แค่รักเท่านั้น เท่านั้นก็พอ ...

... เอ แล้วคุณ kati ว่า เราสามารถออกแบบความรักได้ไหมคะ ?

หรือ ...  ต้องแล้วแต่ พรหมลิขิต ... Destiny, it’s on Destiny!  ...

.... พอแค่นี้ก่อนนะคะ  .. ปูบ่นไปก็มีแต่ทฤษฏี รอให้ผู้ผ่านปฏิบัติมาลงความเห็นดีกว่า

... ทานข้าวเย็นให้อร่อยนะคะ ...  รักข้าว รักน้ำ รักความพยายามของผู้ปรุง .. ขอบคุณค่ะ