- ครูบาค่ะ....ขอบคุณที่ห่วงใยคอยถามไถ่....ได้รถไหม..ทันรถไหม
- ตอนที่ลุง Handy ได้รับแจ้งจากบริษัทรถว่า ตกรถกันแล้วนั้น...แม่หวีก็กังวล....ลุงHandyก็กังวล....ลุงHandyว่า...ไม่เป็นไรนะที่เขาไม่รอ....
- ขณะชวนกันคิดต่อ...เดินทางต่ออย่างไรดี....
- หมอเจ๊ใช้วิธีเดียวกับที่อ.ประสาทใช้เด๊ะเลย....ใช้เทคนิคเดียวกับตอนที่หนูจิเข้ามาบอกว่ายังไปไม่ได้...รถสตาร์ทไม่ติดค่ะ
- ใจหมอเจ๊....รำลึกว่า.....ขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่คุ้มครองสวนป่า..คุณความดีของเราทุกคนในเฮฮาศาสตร์5...ช่วยดลให้รถมันรอเรา....มีรถให้เราเข้ากรุงเทพฯได้ตามกำหนดการค่ะ
- ใจตอนนั้นไม่ตื่นเต้น...ไม่กังวล...ไม่กลัว......ไม่แกล้งปลอบใจตัว....มันมั่นใจนะว่า....ยังไงก็ต้องได้กลับวันนี้แหละ
- ปาฏิหารย์มีจริงนะค่ะ...หลังจากลองเปลี่ยนแผนจะไปรถไฟ...ก็ไม่ได้รถ....
- แม่หวีก็นำเรามาสมทบกับ 3 สาวที่เดินทางมาถึงก่อน....
- หมอเจ๊รี่เข้าไปถามเรื่องรถตรงช่องขายตั๋วของบริษัทที่เราพบกัน....บุญบันดาลค่ะ
- เด็กบอกว่ามีตั๋วอยู่ 8 ที่นั่ง...รถจะมาตอน 4 โมงเย็น...เป็นรถทัวร์ชั้นหนึ่ง....แม่หวียิ้มออกเลยค่ะ
- ...........
- วันนี้ถึงบ้านแล้ว.....จึงส่งกอดมาให้ค่ะ
- ส่งใจมาพร้อมกอดค่ะ
- ...........
- ใจต่อใจที่ตรงกัน....มันต่อโอกาสให้เราได้พบกันอีกแน่นอนค่ะ......พ่อค่ะ....
- ในการต่อโอกาส....ขอเพียงส่งข่าวให้....เพื่อจัดการเวลา...พอสำหรับการจัดการงาน.....เท่านั้นค่ะ
- ..........
- ใจดวงนี้อยู่ข้างในพ่อเสมอค่ะ
- .........
- รักษาสุขภาพนะค่ะ