สวัสดีค่ะ พี่ครูปู

* มาอีกรอบ เมื่อกี๊เขียนแล้ว ทำไมไม่ขึ้น ฮือๆๆ

* เขียนใหม่จะเหมือนเดิมไหมเนี่ย  ... อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา จริงๆเลยนะคะ พี่ครู

* ... เมื่อก่อนปูก็รับไม่ได้เลย ไม่กล้าพูดเรื่องความตาย

* แต่ตอนนี้สามารถตระหนัก และระลึกถึงความตายได้ เพราะทำให้เราไม่ประมาท เตรียมตัว เตรียมกาย เตรียมใจ ให้พร้อมเมื่อเวลานั้นมาถึง

* เพราะคุณยายเพิ่งเสียไปเมื่อปีที่แล้วนี่เองคะ จำได้ว่าป๋า อี๋ ต้องเตรียมงานเหนื่อยขนาดไหน และทำใจมากเพียงใด ..

* ส่วนเราหลานๆ ก็ช่วยได้ตามกำลัง ด้านทางใจ ก็ต้องใช้เวลา เยียวยา  ...

- -  คิดถึงเพลง Who will know ?    ! only Time   ...  ค่ะ