จัน

เศร้าทำไมหนอ

อย่าเศร้าเลยครับ มีอะไรที่เราต้องทำกันอีกมากมาย

ครับอาจารย์จารุวัจน์

เรียกว่าคนเก็บกวาดเลยหรือครับ ดูเหมือนภารโรงยังไงชอบกล

สวัสดีครับ รพี กวีข้างถนน

การตัดสินใจจะทำอะไรนั้น โดยส่วนตัวแล้ว ผมยึดหลัก patient autonomy ครับ นั่นหมายความว่า คนเราเกิดมา ย่อมมีศักดิ์และศรีที่จะจัดการตัวเอง ต้องควบคุมตัวเอง คิดเอง ตัดสินใจเองครับ

เรื่องการท้องเช่นเดียวกัน จะเห็นว่า หญิงคนหนึ่งซึ่งตั้งท้องมานั้น ในสังคมไทย เขาแทบไม่มีสิทธิ์ที่จะคิดทำอย่างอื่นได้เลย นอกจาก ต้องท้องต่อ และต้องเป็นแม่ด้วยนะครับ เขาไม่ต้องคิกเอง เพราะสังคมตัดสินใจแทนเขาเรียบร้อยครับ แบบนี้เรียกว่า ไม่มี autonomy ครับ

สวัสดีครับคุณธวัชชัย

ขอบคุณที่เข้ามาเยี่ยมเยียนครับ เรื่องบาปนั้นพูดกันยาก เพราะเรามีนิยามที่แตกต่างกัน อย่างเช่นเมื่อคืน ที่ผมเห็นแมลงสีสดๆแจ๊ดๆบินเข้ามาในห้องน้ำ อารามกลัวว่ามันจะมีพิษ ทำร้ายลูกเมียได้ เลยบี้ตายคานิ้ว ผมรู้สึกว่าเสียใจมากมาย คิดไปว่า ทำไมไม่เอาไปปล่อยข้างนอก อันนี้เรียกว่าบาปเข้าอย่างจังครับ

คุณเอกครับ

ก็แค่จิ้มหมายเลขมา จะได้กันหรือไม่นั้นก็อีกเรื่อง โทรมาเถิด หากมีโอกาสจะพาไปหาข้าวกินกัน เรียกว่าระบบเส้นสายไงครับ เวลาผมไปปาย ผมก็จะได้มั่นใจว่า มีข้าวกิน มีที่นอน และมีเพื่อนคุยครับ