เรียน ท่าน นพ. วิจารณ์ที่เคารพ

จากข้อความที่สั้นๆแต่มีน้ยที่สำคัญและน่าสมใจมาก เพราะในยุคของการแบ่งปัน

ความรู้และการรู้รักสามัคคี ผมคิดว่า สภามหาวิทยาลัยเป็นองค์การกระดาษที่สูงสุดในมหาวิทยาลัยที่ไม่ค่อยมีบทบาทและเข้าใจแก่นลึกของมหาวิทยาลัย และการเข้ามาทำงานด้วยเงื่อนไขของอธิการ สิ่งที่สะท้อนให้เห็นคือ คุณภาพและมาตรฐานของนักศึกษาลดลงทุกวัน การเปิดการเรียนการสอนหลายศูนย์ผลดีคือ รายได้เพิ่ม แหล่งทำมาหากินเพิ่มมากขึ้น มีการกระจาบอำนาจ ผลเสียคือ คุณภาพหาดูยาก คุณค่าที่จะต้องนำไปใช้เพื่อสร้างสรรรค์ทางสังคมแทบไม่มีเลย ไม่มีการติดตามประเมินผล การอนุมัติหลักสูตรที่ขาดความรู้และความเข้าใจแท้จริง เกณฑ์มาตรฐาน สกอ.ปี 48 เป็นเพียงตอไม้ให้เดินสดุดบ้าง และเหตุผลอื่นๆมากมาย สิ่งเหล่านี้ เป็นหน้าที่ของสภาที่ต้องลงมากำกับ ดูแล ให้เกิดผลทางปฏิบัติ มิใช่รับฟังข้อเสนอรายเดือนเท่านั้น นอกจากนี้ยังขาดจินตนาการการจัดการศึกษาของชาติในอนาคต

ท้ายนี้อยากกราบเรียนถามและขอความคิดเห็นด้วยว่า บทบาท หน้าที่ องค์ประกอบของสภามหาวิทยาลัยที่เหมาะสมในอนาคตควรเป็นอย่างไร

ด้วยความเคารพ

นายชัยยนต์ เพาพาน