ผมอายุ 35 ปี เคย เป็น คนขายเครื่องมือวิทย์ เคยเป็นกัปตันห้องอาหาร เคยเป็นบ๋อยโรงแรม เคยเป็น ข้าราชการ(คนเดียวในประเทศที่ขอลาออกจากราชการตอนเศษฐกิจตกต่ำ ในปลายปี 40) เคยเป็นอาจารย์สอนวิทยาลัยครู เคยเป็นอะไรอีกหลายๆๆอย่างที่ผมคิดว่า ในชีวิตทั้งชีวิต ของอาจารย์ไม่เคยสัมผัส

ได้ฟังคำรำพึงรำพันของอาจารย์ แล้วอ่านประวัติแล้ว ไม่สงสัยเลยว่า ทำไมถึงคิดอย่างนั้น

อาจารย์ เลี้ยง แมว  ไม่ดื่มสุรา ทำงานกลางคืน

รำพึงรำพัน เรื่องเงินเดือน ตำแหน่งทางวิชาการ

งานที่ไม่มีคนที่มีสติปัญญาพอที่จะเข้าใจงานอาจารย์ได้

ถ้า ผม เป็น หัวหน้าภาควิชาของอาจารย์ เป็นคณะบดีของอาจารย์ เป็น รองอธิการบดี เป็นอธิการฯ ของอาจารย์ ผมคงอดคิดถึงตอนที่รับเงินเดือน 700 กว่าบาทในสมัยของท่านเหล่านันได้

ใช่แล้วครับ เงินเฟ้อสูงขึ้น สังคมเปลี่ยนไป รายได้ต้องเพิ่มขึ้น แต่อย่าลืมว่า ความเป็นมนุษย์ไม่เคยเปลี่ยน แต่คนเปลี่ยนได้ตลอดเวลา

ผมคงไม่บังอาจ แนะนำอาจารย์ได้ ถึงแม้จะเป็นอาจารย์ในมหาวิทยาลัยเช่นกัน  แต่ผมมีความสุขที่ลูกศิษย์ของผม ที่เคยสอนมาตั้งแต่ระดับมัธยม จนถึงมหาวิทยาลัย เข้ามาทักทายผม เรียกผมว่าอาจารย์ได้อย่างสนิทใจ แค่นี้ก็เกินพอแล้วครับสำหรับชีวิตนี้

ปล. เงินเดือนผมเท่าอาจารย์ ไม่เลี้ยงแมว ทำงานกลางวันนอนกลางคืน ดื่มสุรา แต่ไม่คิดจะสูบบุหรี่เงิน สอนทางด้านวิศวกรรมเคมี และมีความสุขกับการเป็นอาจารย์มาแล้ว 13 ปี และหวังว่าจะได้เป็นครู        หวังว่า อาจารย์คงจะมีความสุขเหมือนกันนะครับ