ไม่รู้จะช่วยอะไรได้ ความรู้ก็ไม่มี กำลังกายก็ไม่มี มีแต่กำลังใจส่งให้พร้อมคำอธิษฐาน ถึงช่วยอะไรไม่ได้เท่าไหร่แต่ก็อยากทำ และทำมาตลอดตั้งแต่พายุเข้าถล่ม พอยิ่งดูข่าวยิ่งสะท้อนใจ เลยเขียนไว้ในอนุทินแบบปลงๆ