ความเห็น: อุปกาชีวกกับพระอนันตชิน

สวัสดีทุกท่านนะครับ
สวัสดีน้องแพทอีกที.. ขออำนาจคุณพระศรีรัตนตรัย ดลบรรดาลให้น้องแพทหายจากอาการป่วยไข้ในเร็ววันนะครับ พี่ๆทุกคนเป็นกำลังให้
ใบไม้ย้อนแสง ขอบคุณมากๆนะครับที่ช่วยเป็นกำลังใจให้น้องแพท ลำพังผมคนเดียวคงช่วยอะไรน้องแพทไม่ได้มากเท่านี้ คงเป็นบุญกุศลที่พวกเราทำร่วมกันมานะครับเลยทำให้พวกเรามารู้จักกันและคอยเป็นกำลังใจซึ่งกันและกันอย่างที่น้องแพทว่า
สำหรับตัวผมเองอ่านหนังสือเรื่อง พระอานนท์พุทธอนุชา ของอาจารย์วสิน อินทรสระ จบมาเกือบปีแล้ว วันนี้ได้มีโอกาสย้อนกลับมาอ่าน แล้วก็ได้อนุสติบางอย่างขออนุญาตหยิบยกถ้อยความในหนังสือมา ลปรร
แสงจันทร์นวลผ่องสุกสกาวเมื่อครู่นี้ดูจะอับรัศมีลง สุภัททะภิกษุแหงนขึ้นดูท้องฟ้า เมฆก้อนใหญ่กำลังเคลื่อนเข้าบดบังแสงจันทร์จนมิดดวงไปแล้ว แต่ไม่นานนัก เมฆก้อนนั้นก็เคลื่อนคล้อยไป แสงโสมสาดส่องลงมาสว่างนวลดังเดิม
ทันใดนั้นดวงปัญญาก็พลุ่งโพลงขึ้นในดวงใจของสุภัททะภิกษุ เพราะนำดวงใจไปเทียบด้วยดวงจันทร์

"อา!" ท่านอุทานเบาๆ "จิตนี้เป็นธรรมชาติที่ผ่องใส มีรัศมีเหมือนจันทร์เจ้า แต่อาศัยกิเลสที่จรมาเป็นครั้งคราว จิตนี้จึงเศร้าหมอง เหมือนก้อนเมฆบดบังดวงจันทร์ให้อับแสง"
อ่านแล้วได้อนุสติที่ว่า ความทุกข์ความโศก ในใจของเรา ก็เหมือนดังก้อนเมฆ ที่ลอยเลื่อนปกคุลมฟากฟ้าอยู่ สักวันก้อนเมฆนั้นก็ต้องลอยเลื่อนหายลับไป ตามหลักอนิจจัง ...
สวัสดีครับ คนไม่มีราก ดีใจจังที่คนไม่มีราก ยอมอ่านจนจบตอน..เรื่องอุปกะ..ถ้ามีเวลาว่างก็อ่านจนจบเล่มเลยก็ดีนะครับจำได้ว่าเมื่อเกือบปีที่แล้วอ่านหนังสือเรื่องนี้แล้วอิ่มเอมใจดี เลยอยากเอามาแบ่งปันน่ะครับ