สวัสดีค่ะ อ.พรรณา
- ตามมาอ่านค่ะ
- ที่ อ.พรรณาบอกว่าข้อแรกเหมือนคุณ...นั้น
- น่าจะไม่เหมือนค่ะ เพราะไม่เคยเป็นทาสรักใคร...หรือถ้าเคยก็นานมากจน..ปลดปล่อยตัวเองไปแล้ว
- ดังนั้น ข้อสุดท้ายทึ่บอกว่าต้องช่วยตัวเองให้มากนั้น...ก็คงไม่ต้องหรอกค่ะ ...
- การที่เราเอื้ออาทรต่อผู้อื่น เมตตาต่อผู้อื่นด้วย กาย วาจา ใจนั้น ไม่น่าจะถือว่า..ตกเป็นทาสไม่ใช่หรือคะ
- ...หรือว่าถ้าใช่...ก็คงมีหลายคนที่เป็น..ทาส เช่นกัน
- ขอบคุณค่ะสำหรับข้อคิดที่เต็มไปด้วยความเมตตา...^_^