สวัสดีครับพี่สาวอุบล จ๋วงพานิช

    สบายดีนะครัีบ

    เรื่องข้าว ปาล์ม นี่น่าหนักใจครัีบ ตอนแรกราคาดี ก็แห่กันปลูก ผมก็ดีใจนะครับ คนจะได้ย้อนกลับไปทำนาอย่างมีความรู้ คราวนี้ เกิดอะไรหลายๆ เรื่อง ชาวนาก็โดนปั่นได้ง่ายเช่นมีการบอกว่า โรงสีไม่รับซื้อข้าวแล้ว ชาวนาเองข้าวก็ยังไม่สุกดี ก็เร่งจะเอาไปขาย ความชื้นก็ยังมากอยู่ ราคาก็ตกต่ำอีก เพราะชาวนากลัวราคาข้าวตกต่ำ จริงๆ หากเรามีภูมิคุ้มกันที่ดี ไม่ต้องกลัวว่าจะขายไม่ได้ หากขายไม่ได้ก็ไ่ม่ต้องขาย เก็บไว้กินเอง หากทำเพื่อการค้าก็ต้องไปตกเป็นเหยื่อพ่อค้าอยู่ดี อย่างปาล์มก็เช่นกันครัีบ

    สรุปว่าจะทำอะไรก็ตาม หากภูมิคุ้มกันทางความคิดไม่แข็งแรงและมีหลักประกันที่ให้ผู้ปฏิบัติไม่เชื่อถือพอ พังทุกอย่างครัีบ

ปลูกข้าวเพื่อเอาไว้ขายเป็นหลัก เพื่อเอาเงินไปทำอะไรกันบ้างครัีบ...จ่ายหนี้ธนาคารและอื่นๆ ช้ำครัีบ

เข้าใจและเห็นใจชาวนานะครัีบ อยากให้คิดให้ยาวๆ นะครัีบ พี่น้อง แล้วเราจะอยู่ได้ด้วยจมูกและส้นเท้าของเราครัีบ ไม่มีคนมาบังคับให้เราหายใจ และบังคับให้เรายืนบนส้นตัวเอง เพราะเราจะหายใจด้วยจมูกของเราเอง และยืนบนส้นเท้าตัวเองจนตายครัีบ

ขอบคุณมากครัีบ พี่สาว