• พี่แนน คะ..

ตอนยังเรียนปี 2  พักอยู่ในเมือง  แล้วคืนนั้นอากาศร้อนมากๆ ต้อมเลยออกไปเดินเล่นแถวคูเมืองเชียงใหม่เพื่อรับอากาศเย็นๆ (เกือบ 4 ทุ่ม)   ปรากฏว่าเดินไปถึงแจ่งหัวรินก็สวนกับคนต่างด้าวคนหนึ่ง  ท่าทางหลุกหลิกน่ากลัว   ก็นึกในใจว่า "ซวยแล้ว"   พยายามเร่งฝีเท้าไปให้พ้นจากตรงนั้น   แล้วก็รู้สึกว่าอีตานั่นเดินตามมาโดยทิ้งระยะห่างไม่ไกลนัก   พอต้อมหยุดเดิน  เขาก็หยุด   พอเร่งฝีเท้า  เขาก็รีบเร่งเดินตาม    หลุดจากมุมมืดนั้นได้..เขาก็ไม่หยุดตาม   ใจต้อมนี่นะ..หล่นวูบ  คิดแต่ว่าจะทำยังไง    สมัยโน้น..ข้างคูเมืองก็จะเป็นที่วัยรุ่นมารวมตัวกันนั่งดื่มเบียร์   พอต้อมคิดว่าเอาล่ะวะ  ต้องทำอะไรสักอย่าง   ก็เดินข้ามถนนไปยังกลุ่มเล็กๆ กลุ่มหนึ่ง (5-6 คน)  แล้วบอกพวกเขาว่ามีคนเดินตามต้อม   ตอนนี้เขายืนอยู่ฝั่งโน้น   พี่ผู้ชายคนนั้นก็เลยวิ่งข้ามฝั่งไป   แต่คนต่างด้าวคนนั้นคงจะรู้ตัวก็เลยรีบเดินหนีไป    คิดดูสิ  ต้อมไม่มีมือถือ  ไม่มีเงินติดตัวเลย  กะมาเดินเล่นจริงๆ จะทำยังไง    "พี่คะ  ขอยืมตังค์ 1 บาท จะโทรกลับหอค่ะ ให้เพื่อนมารับ"