คุณมะนาวหวานครับ อ่านบทความของคุณแล้วเป็นแนวความคิดที่ค่อนข้างตรงกับผมครับ ผมเเห็นว่าการทำบุญด้วยสังฆทานที่เป็นชุดสำเร็จนั้น การจัดสิ่งของในชุดสังฆทานของพ่อค้าแม่ค้า บางสิ่งบางอย่างไม่มีความจำเป็นต่อพระสงฆ์ท่านเลย ผมไปเจอเหตุการณ์เหมือนคุณมะนาวหวานครับ เมื่อหลายปีก่อน ผมช่วยเด็กวัดเก็บเสื่อหลังเสร็จงานบุญ พอเปิดห้องเก็บของก็ตกใจครับ มีชุดสังฆทานเป็นร้อยๆชุดครับ ฝุ่นเกาะเต็มไปหมด ผมถามเจ้าอาวาส ท่าก็บอกว่าสิ่งที่ญาติโยมนำมาถวายนั้น พระไม่สามารถปฎิเสธได้ และท่านยังบอกอีกว่าที่วัดนี่ มีพระแปดรูป เด็กวัดอีกหกคน วันไหนที่เป็นเทศกาล ก็มีคนมาทำบุญล้นหลาม สำรับต่างๆเหลือมากมาย(พระที่วัดฉันท์มื้อเดียว)ให้คนนำกลับบ้านบ้างให้หมู หมา กา ไก่ บ้าง ที่เหลือก็เน่าเสียไปหมด แต่ในบางวันที่ไม่ใช่เทศกาล แทบจะไม่มีอะไรจะฉันท์ ตั้งแต่วันที่ผมได้รับทราบเรื่องจากท่านเจ้าอาวาสวันนั้นแล้ว ผมก็เลยเปลี่ยนมา ทำบุญตักบาตร หรือถวายภัตตาหาร(ถ้าเขียนผิดก็ขออภัยด้วยครับ) ในวันที่ไม่ใช่เทศกาลจนถึงเดี๋ยวนี้ครับ

ขอบคุณ คุณมะนาวหวานที่จุดประกายเรื่องนี้ขึ้นมาครับ

จากใจจริง

รพี กวีข้างถนน