- อ่านแล้วรู้สึกดีจังค่ะคุณครูคนไม่มีราก
- สำหรับใบไม้แล้ว คิดว่าเราต้องฝึกฟังเสียงจากใจของเราที่ร่ำร้องอยู่ภายใน หากเราไม่นิ่งเงียบเพื่อฟังเสียงใจของตัวเองอย่างแท้จริง เสียงจากภายนอกคงจะกลบเสียงภายในไปสิ้น หากเราได้ยินเสียงจากใจของเราที่ไม่ได้ถูกปรุงจากความคิดของเรา และถูกกระทบจากสิ่งภายนอก เมื่อนั้นเราน่าจะค้นพบว่า ตัวเราต้องการอะไร
- ในยามที่เรารับฟังคนอื่น อย่ามัวอยู่แต่ในความคิดของตัวเอง ควรเปิดใจรับฟังอย่างแท้จริง ซึ่งไม่ใช่เรื่องที่ง่ายเลย เพราะเกี่ยวข้องกับอัตตาของเรา และบ่อยครั้งเราก็รู้ไม่เท่าทันอัตตาของตัวเอง
- ช่วงนี้ใบไม้ชอบพูดกับเพื่อน ๆ ว่า "ทุกคนมีกรรมเป็นของตัวเอง" มีแต่ตัวเองเท่านั้นที่จะสวมวิญญาณนักรบ เผชิญหน้ากับปัญหาและฝ่าข้ามไป และเติบโตขึ้นด้วยตัวเอง ปัจจัยอื่น ๆ มีส่วนช่วยก็จริง แต่ตัวเองสำคัญที่สุด
- และถึงที่สุดแล้ว เราก็ต้องก้าวข้ามอัตตาหรือตัวตนของตัวเอง