- พี่สมศักดิ์ค่ะ
- เห็นด้วยกับคุณเม้งค่ะว่า.....ต้องปลูกด้วยใจ.....ใช้น้ำใจรด .....การเติบโตที่ผูกพันจึงจะเกิด........
- ความจริงน้องๆที่จบใหม่....ต่างใสๆสดชื่น...พร้อมลุย
- แต่ทำไป...ลุยไป.....น้ำใจที่จะรดรินให้ชุ่มชื่นมันแห้งหายไป......จากผู้บริหารจัดการ......รินรดแต่คำสั่งว่า...ต้องทำนั่นต้องทำนี่อยู่ร่ำไป......ใจที่พบแต่น้ำสั่ง....มิใช่น้ำใจมันเลยเหี่ยวแห้ง...ใจใหญ่จึงหดหาย.....กลายเหลือเป็นจิตเล็ก......ทำงานไปเหมือนจะขาดใจ....ไร้ซึ่งคนเหลียวแลช่วยเหลือ.....เมื่อยามเหนื่อยแสนเข็ญ......ปล่อยปละให้แก้ปัญหาเอง......ใครเล่าจะแกร่งพอที่จะอยู่ได้นาน
- .........
- คนที่อยู่ได้นาน......หาใช่ใจแกร่งไม่.....หากแต่มีน้ำใจรินหลั่งให้พันผูก.......จึงทำให้......ยอมให้ใจแลกกลับค่ะ
- ..........
- อยากบอกแทนน้องว่า.....อย่าคิดแต่ว่าความปลอดภัยที่ต้องดูแลคือเรื่องกายเท่านั้น.......
- สิ่งที่สำคัญพอๆกันคือความปลอดภัยทางใจ......ซึ่งเมื่อเกิดมีแล้ว......ความมั่นใจ...วางใจก็ตามมา....
- การมีคนให้พึ่งได้...เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้น้องไม่อยากจากไปเช่นกัน