แวะมาเยี่ยมครับ (แต่เสียดายอย่างหนึ่งคือ มาช้ากว่า อ.ขจิตทุกครั้งไป)

คนเป็นอาจารย์ มีความสุขก็ตอนที่ศิษย์ประสบความสำเร็จนั่นแหละครับ ถึงแม้คนสอนจะไม่ได้ทำอย่างนั้นก็ตาม